Saturday, April 20, 2019

ఓ తండ్రి ఆవేదన...తన మాటల్లోనే....

ఓ తండ్రి ఆవేదన...తన మాటల్లోనే....

నాకు77 ఏండ్లు. నా భార్య చనిపోయి 10 సంవత్సరాలు అవుతోంది. నాకు 4గురు కొడుకులు.. ఒక్కొక్క నెల ఒక్కో కొడుకు ఇంట్లో నా జీవనం...ఆప్యాయంగా పలకరించే మనిషి కోసం ఆరాటపడే వారిలో నేనూ ఒకడిని...ఇంక 4 రోజుల్లో చిన్న కొడుకు ఇంటికి వెళ్ళాలి..ముడతలుపడ్డ తన వేళ్ళతో రోజులు లెక్కపెట్టుకుంటున్నాను.
చిన్నకోడలి దగ్గరికి పోవడానికి ఇంక కొన్ని గంటలే సమయం ఉంది.పోయిన దీపావళికి 2వ కొడుకు పంచెలు తీసిచ్చాడు.. అవి బాగా పాతబడిపోయాయి.పెద్దకొడుకు కొనిచ్చిన అద్దాలు పగిలిపోయి 3 వారాలు అయింది.కొడుక్కి చెపితే విసుక్కుంటాడని అద్దాలు పెట్టుకోవడం మానేశాను.కోడలితో చెప్తే గొడవ అవుతుందని చెప్పలేదు.
ఎవ్వరినీ ఇబ్బంది పెట్టలేని మనస్తత్వం నాది.
చిన్నకోడలికి చెప్పి అద్దాలు మార్చుకోవాలి. ఇంకా 4 రోజులుంది.అందరూ ఆఫీస్ కు వెళ్ళాక ఆ పంచలు ఉతుక్కోవాలి..నల్లగా ఉంటే చిన్నకొడలు కొప్పడుతుంది.

4 రోజులు గడిచిపోయాయి...హాస్టల్ నుండి ఇంటికి పోయే పిల్లవాడిలా ఆనందం నాకు..పెద్ద కొడుకు బస్ ఎక్కించి వెళ్ళిపోయాడు...బస్ దిగగానే నా చిన్నకొడలు నాకోసం స్కూటీ తెచ్చింది...నన్ను చూడగానే ' అద్దాలు ఏమయ్యాయి మామయ్యా?' అని అడిగింది...బ్యాగ్ లో ఉన్నాయి పదమ్మా! అన్నాను.తీసి పెట్టుకోమని ఆర్డర్ వేసింది...పగిలిపోయాయని చెప్పాను.కోపంగా నా వంక చూసింది. తలవంచుకున్నాను.
'సరే!జాగ్రత్తగా నా వెనుక కూర్చోండి' అంటూ స్కూటీ స్టార్ట్ చేసింది...నాకు ఇష్టమైన బాదంపాలు త్రాగించి,అద్దాల షాపు దగ్గరికి వెళ్లి అద్దాలు ఆర్దరు చేసి ఇంటికి బయలుదేరింది కోడలు.

దారి మధ్యలో ఇలా అంది.
'అందుకే మామయ్యా!మిమ్మలి ఎక్కడికీ పంపడం నాకు ఇష్టముండదు...ఆ అద్దాలు కూడా తీసి ఇవ్వలేనంత బిజినా నీ కొడుకు..ఆ పంచ ఎలా ఉందో చూసుకోరా వాళ్ళు. మిమ్మల్నే అనాలి.

పోనిలేమ్మా!ఎవ్వరినీ ఏమి అనకు.'అన్నాను... స్కూటీలో వెళ్తుండగా ' మామయ్యా!జాగ్రత్తగా కూర్చోండి. కావాలంటే నా భుజంపై తల వాల్చుకోండి.' అంది కోడలు.

అన్నదే తడవుగా ఆమె భుజంపై తల వాల్చుకున్నాను.
కుతురిలా చూసుకునే కోడలు భుజంపై తల వాల్చగానే కళ్ళల్లో కన్నీరు...ఇంటికి చేరగానే నా బ్యాగ్ తీసి బట్టలన్నీ తీసింది...ఇలా అడిగింది...
' నిజం చెప్పండి ! మీ బట్టలు మీరే ఉతుక్కుంటున్నారు కదా!'
'లేదమ్మా! వాషింగ్ మెషిన్ లో వేస్తారు..'అన్నాను.
అబద్ధం చెప్పేసి తలవంచుకున్నాను...నన్ను ఒక టీచరులా సీరియస్ గా చూసింది..తలవంచుకున్న నన్ను చూసి పక్కున నవ్వేసింది...
'నా బాధ మీకు అర్థం అవుతోందా.. మిమ్మల్ని చూసుకోలేనంత బిజీగా ఉన్నవారి ఇంటికి మీరు ఎందుకు వెళ్లడం.
ఇక్కడ నేను మీ చిన్నకొడుకు సరిగ్గా చూసుకోవడం లేదా చెప్పండి మామయ్యా!' అంది.
కోడలి రెండు చేతుల్లో నా ముఖాన్ని ఉంచి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాను...
'నన్ను పసిబిడ్డలా చూసుకునే నీ దగ్గరికి ఎప్పుడు వస్తానా అని వెయ్యి కళ్ళతో ఎదురు చూస్తానమ్మా!మరు జన్మ ఉంటే నీకు బిడ్డనై పుట్టాలని ఉంది తల్లీ!' ప్రేమగా నువ్వు చూసుకునే ఈ నెల రోజుల అనుభూతి మిగితా అన్ని నెలలకు సరిపోతుంది...నీ రుణం ఎలా తీర్చుకోను తల్లీ!
ఇలా అన్న నన్ను ప్రేమతో ఓదార్చింది నా కోడలు... కాదు కాదు నా కూతురు...నాకు మరొక దైవం...💐💐💐💐

పెద్దవారు పసిపిల్లలతో సమానం.. వారికి ఆకలి వేసి
అడిగేదాకా చూడకండి...పిల్లలకు ఆకలివేస్తుందని తెలుసుకుని అన్నం పెడతాం కదా !వీరుకూడా అంతే!
పెద్దవారు మనకు మార్గదర్శనం.... please....వారి మనసెరిగి చిన్న పిల్లల లాగా కాదు ...కాదు ....కన్నబిడ్డల లాగా చూసుకోండి...🙏🙏🙏

ఓ తండ్రి ఆవేదన...తన మాటల్లోనే....

నాకు77 ఏండ్లు. నా భార్య చనిపోయి 10 సంవత్సరాలు అవుతోంది. నాకు 4గురు కొడుకులు.. ఒక్కొక్క నెల ఒక్కో కొడుకు ఇంట్లో నా జీవనం...ఆప్యాయంగా పలకరించే మనిషి కోసం ఆరాటపడే వారిలో నేనూ ఒకడిని...ఇంక 4 రోజుల్లో చిన్న కొడుకు ఇంటికి వెళ్ళాలి..ముడతలుపడ్డ తన వేళ్ళతో రోజులు లెక్కపెట్టుకుంటున్నాను.
చిన్నకోడలి దగ్గరికి పోవడానికి ఇంక కొన్ని గంటలే సమయం ఉంది.పోయిన దీపావళికి 2వ కొడుకు పంచెలు తీసిచ్చాడు.. అవి బాగా పాతబడిపోయాయి.పెద్దకొడుకు కొనిచ్చిన అద్దాలు పగిలిపోయి 3 వారాలు అయింది.కొడుక్కి చెపితే విసుక్కుంటాడని అద్దాలు పెట్టుకోవడం మానేశాను.కోడలితో చెప్తే గొడవ అవుతుందని చెప్పలేదు.
ఎవ్వరినీ ఇబ్బంది పెట్టలేని మనస్తత్వం నాది.
చిన్నకోడలికి చెప్పి అద్దాలు మార్చుకోవాలి. ఇంకా 4 రోజులుంది.అందరూ ఆఫీస్ కు వెళ్ళాక ఆ పంచలు ఉతుక్కోవాలి..నల్లగా ఉంటే చిన్నకొడలు కొప్పడుతుంది.

4 రోజులు గడిచిపోయాయి...హాస్టల్ నుండి ఇంటికి పోయే పిల్లవాడిలా ఆనందం నాకు..పెద్ద కొడుకు బస్ ఎక్కించి వెళ్ళిపోయాడు...బస్ దిగగానే నా చిన్నకొడలు నాకోసం స్కూటీ తెచ్చింది...నన్ను చూడగానే ' అద్దాలు ఏమయ్యాయి మామయ్యా?' అని అడిగింది...బ్యాగ్ లో ఉన్నాయి పదమ్మా! అన్నాను.తీసి పెట్టుకోమని ఆర్డర్ వేసింది...పగిలిపోయాయని చెప్పాను.కోపంగా నా వంక చూసింది. తలవంచుకున్నాను.
'సరే!జాగ్రత్తగా నా వెనుక కూర్చోండి' అంటూ స్కూటీ స్టార్ట్ చేసింది...నాకు ఇష్టమైన బాదంపాలు త్రాగించి,అద్దాల షాపు దగ్గరికి వెళ్లి అద్దాలు ఆర్దరు చేసి ఇంటికి బయలుదేరింది కోడలు.

దారి మధ్యలో ఇలా అంది.
'అందుకే మామయ్యా!మిమ్మలి ఎక్కడికీ పంపడం నాకు ఇష్టముండదు...ఆ అద్దాలు కూడా తీసి ఇవ్వలేనంత బిజినా నీ కొడుకు..ఆ పంచ ఎలా ఉందో చూసుకోరా వాళ్ళు. మిమ్మల్నే అనాలి.

పోనిలేమ్మా!ఎవ్వరినీ ఏమి అనకు.'అన్నాను... స్కూటీలో వెళ్తుండగా ' మామయ్యా!జాగ్రత్తగా కూర్చోండి. కావాలంటే నా భుజంపై తల వాల్చుకోండి.' అంది కోడలు.

అన్నదే తడవుగా ఆమె భుజంపై తల వాల్చుకున్నాను.
కుతురిలా చూసుకునే కోడలు భుజంపై తల వాల్చగానే కళ్ళల్లో కన్నీరు...ఇంటికి చేరగానే నా బ్యాగ్ తీసి బట్టలన్నీ తీసింది...ఇలా అడిగింది...
' నిజం చెప్పండి ! మీ బట్టలు మీరే ఉతుక్కుంటున్నారు కదా!'
'లేదమ్మా! వాషింగ్ మెషిన్ లో వేస్తారు..'అన్నాను.
అబద్ధం చెప్పేసి తలవంచుకున్నాను...నన్ను ఒక టీచరులా సీరియస్ గా చూసింది..తలవంచుకున్న నన్ను చూసి పక్కున నవ్వేసింది...
'నా బాధ మీకు అర్థం అవుతోందా.. మిమ్మల్ని చూసుకోలేనంత బిజీగా ఉన్నవారి ఇంటికి మీరు ఎందుకు వెళ్లడం.
ఇక్కడ నేను మీ చిన్నకొడుకు సరిగ్గా చూసుకోవడం లేదా చెప్పండి మామయ్యా!' అంది.
కోడలి రెండు చేతుల్లో నా ముఖాన్ని ఉంచి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాను...
'నన్ను పసిబిడ్డలా చూసుకునే నీ దగ్గరికి ఎప్పుడు వస్తానా అని వెయ్యి కళ్ళతో ఎదురు చూస్తానమ్మా!మరు జన్మ ఉంటే నీకు బిడ్డనై పుట్టాలని ఉంది తల్లీ!' ప్రేమగా నువ్వు చూసుకునే ఈ నెల రోజుల అనుభూతి మిగితా అన్ని నెలలకు సరిపోతుంది...నీ రుణం ఎలా తీర్చుకోను తల్లీ!
ఇలా అన్న నన్ను ప్రేమతో ఓదార్చింది నా కోడలు... కాదు కాదు నా కూతురు...నాకు మరొక దైవం...💐💐💐💐

పెద్దవారు పసిపిల్లలతో సమానం.. వారికి ఆకలి వేసి
అడిగేదాకా చూడకండి...పిల్లలకు ఆకలివేస్తుందని తెలుసుకుని అన్నం పెడతాం కదా !వీరుకూడా అంతే!
పెద్దవారు మనకు మార్గదర్శనం.... please....వారి మనసెరిగి చిన్న పిల్లల లాగా కాదు ...కాదు ....కన్నబిడ్డల లాగా చూసుకోండి...🙏🙏🙏

Friday, April 19, 2019

కోశాగారాల్లో ఓటీపీ ఆధారంగా బిల్లుల నిర్వహణ*

🔊💰 *కోశాగారాల్లో ఓటీపీ ఆధారంగా బిల్లుల నిర్వహణ*
⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨

♦ *ప్రతి ఉద్యోగి లెక్క. పక్కాగా ఉండేలా బాధ్యత డీడీ వోలదే*

🖥 *ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌ పోర్టల్‌ను అందుబాటులోకి తెచ్చిన ఖజానాశాఖ*

🏆🌅 *'ఈనాడు' డిజిటల్ హైదరాబాద్*
_____________________________✍
🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲

🌸 *ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు, కార్యాలయాల్లో పనిచేసే సిబ్బందికి సంబంధించి వేతన, ఇతర రకాలైన కోశాగార చెల్లింపుల్లో తప్పుడు బిల్లులు సమర్పించినా.. వేతనాల్లో హెచ్చు తగ్గులు, సెలవులకు సంబంధించిన వివరాల్లో పొరపాట్లు జరిగినా వీటన్నింటికీ ఇక నుంచి పూర్తి బాధ్యత డీడీవో (డ్రాయింగ్‌ డిస్బర్సింగ్‌ అధికారులు)లే వహించాల్సి ఉంటుంది. అన్ని రకాల బిల్లులు, చెల్లింపులు ఇక నుంచి ఓటీపీ ఆధారంగానే నిర్వహించేలా ఖజానాశాఖ ‘ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌’ పోర్టల్‌ను అందుబాటులోకి తెచ్చింది.*

🍥 *ఈ విధానంతో అక్రమాలకు చెక్‌ పెట్టడంతో పాటు జిల్లాలోని కోశాగారాల్లో కాగిత రహిత పాలనకు శ్రీకారం చుట్టనున్నారు.*

🖥 *జిల్లాలో ఇదీ పరిస్థితి :*

📘  *మహబూబ్‌నగర్‌లో జిల్లా కోశాధికారి, జడ్చర్ల, నారాయణపేట, మక్తల్‌, కోస్గిలో ఉప కోశాగార కార్యాలయాలు ఉన్నాయి. వీటి పరిధిలో మొత్తం 11,803 మంది ఉద్యోగులు ఉన్నారు. మరో 10వేల మంది వరకు విశ్రాంత ఉద్యోగులు ఉన్నారు. ప్రస్తుతం వీరికి సంబంధించి కాగిత బిల్లులు కార్యాలయంలో సమర్పిస్తే.. ఆన్‌లైన్‌లో నమోదు చేసి, ఈ- కుబేర్‌ ద్వారా వేతనాలు, పింఛను చెల్లిస్తున్నారు. తాజాగా వచ్చిన విధానంతో ఆన్‌లైన్‌లోనే బిల్లుల సమర్పణ, చెల్లింపులు ఉండనున్నాయి. దీంతో కాగిత బిల్లులకు పూర్తిగా కాలం చెల్లనుంది.*

⬛ *అందుబాటులోకి పోర్టల్‌ :*

🌎  *కొత్తగా రూపొందించిన ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌ (ఇంటిగ్రేటెడ్‌ ఫైనాన్సియల్‌ మేనేజ్‌మెంట్‌ ఇన్ఫర్మేషన్‌ సిస్టమ్‌) పోర్టల్‌లో డీడీవోలకు ప్రత్యేకంగా యూజర్‌ నేమ్‌, పాస్‌వర్డ్‌ కేటాయిస్తారు. రిజిస్టర్‌ చేసుకున్న మొబైల్‌ నంబరుకు వచ్చిన ఓటీపీ ఆధారంగా దీనిలో లాగిన్‌ కావాల్సి ఉంటుంది. కొత్తగా అందుబాటులోకి వచ్చిన పోర్టల్‌లో డీడీవోలు మొదట తమ శాఖ పరిధిలో పనిచేస్తున్న ఉద్యోగుల లెక్కలు నమోదు చేయాల్సి ఉంటుంది. ఈ వివరాలతో సబ్‌ట్రెజరీ, జిల్లా కోశాగార కార్యాలయాల్లో సంప్రదించాలి. అక్కడ ఎస్‌ఎల్‌వోల వద్ద ఆ వివరాలన్నీ సక్రమమేనని ఆమోదం పొందాల్సి ఉంటుంది. ఆ తర్వాత ఉద్యోగులకు సంబంధించిన వ్యక్తిగత వివరాలు, ఉద్యోగి పూర్తి పేరు, ప్రస్తుతం పనిచేస్తున్న చోటు, మొదటి పోస్టింగ్‌ ఎక్కడ.. గతంలో ఎక్కడ పనిచేశారు? పదోన్నతులు పొందితే ఆ వివరాలు, ఇలా అన్ని రకాలైన అంశాలను ఎస్‌ఆర్‌ ఆధారంగా నమోదు చేయాల్సి ఉంటుంది. వీటితో పాటు పాన్‌కార్డు, ఆధార్‌ వివరాలు తప్పనిసరి. పూర్తి చేసిన వివరాలను పునః పరిశీలన అనంతరం ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌ పోర్టల్‌లో నివేదించాల్సి ఉంటుంది. ఈ నెల చివరి నాటికి ఉద్యోగుల పూర్తి వివరాలు నమోదు చేస్తే వచ్చే నెల జీతాలు అందుతాయి. ప్రస్తుతం వినియోగిస్తున్న సాప్ట్‌వేర్‌లో ఆన్‌లైన్‌ బిల్లులు చేశాక.. హార్డ్‌ కాఫీలను ఖజానా కార్యాలయంలో సమర్పిస్తున్నారు. కొత్త విధానం అమలు అయితే ఇక హార్డ్‌ కాపీల సమర్పణ ఉండబోదు.*

🖥📃 *ఉద్యోగి వివరాలు నమోదు చేయాలి :*

🔘  *జిల్లాలోని ఉద్యోగుల వివరాలు నిశిత పరిశీలన చేసి సర్వీసు పుస్తకం ఆధారంగా ప్రతి ఉద్యోగి వారి వివరాలు ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌లో నమోదు చేయాలి. అన్ని రకాలైన పీడీ అక్కౌంట్స్‌కు సైతం ఇదే వర్తిస్తుంది. కేవలం కోర్టు పరిధిలో పనిచేస్తున్న వారికి మాత్రమే మినహాయింపు ఉంది. ఈ నెల చివరి కల్లా డీడీవోలు ఉద్యోగుల వివరాలు కొత్త పోర్టల్‌లో నమోదు చేస్తేనే వచ్చే నెల వేతనాలు అందుతాయి. ఏవైనా సందేహాలుంటే ‘ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌’ పోర్టల్‌ ఓపెన్‌ చేస్తే ట్యుటోరియల్‌-1, ట్యుటోరియల్‌-2లో బిల్లులు ఎలా చేయాలనే విషయాలు అందుబాటులో ఉంటాయి.*

🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥

🔊💰 *కోశాగారాల్లో ఓటీపీ ఆధారంగా బిల్లుల నిర్వహణ*
⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨⌨

♦ *ప్రతి ఉద్యోగి లెక్క. పక్కాగా ఉండేలా బాధ్యత డీడీ వోలదే*

🖥 *ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌ పోర్టల్‌ను అందుబాటులోకి తెచ్చిన ఖజానాశాఖ*

🏆🌅 *'ఈనాడు' డిజిటల్ హైదరాబాద్*
_____________________________✍
🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲🔲

🌸 *ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు, కార్యాలయాల్లో పనిచేసే సిబ్బందికి సంబంధించి వేతన, ఇతర రకాలైన కోశాగార చెల్లింపుల్లో తప్పుడు బిల్లులు సమర్పించినా.. వేతనాల్లో హెచ్చు తగ్గులు, సెలవులకు సంబంధించిన వివరాల్లో పొరపాట్లు జరిగినా వీటన్నింటికీ ఇక నుంచి పూర్తి బాధ్యత డీడీవో (డ్రాయింగ్‌ డిస్బర్సింగ్‌ అధికారులు)లే వహించాల్సి ఉంటుంది. అన్ని రకాల బిల్లులు, చెల్లింపులు ఇక నుంచి ఓటీపీ ఆధారంగానే నిర్వహించేలా ఖజానాశాఖ ‘ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌’ పోర్టల్‌ను అందుబాటులోకి తెచ్చింది.*

🍥 *ఈ విధానంతో అక్రమాలకు చెక్‌ పెట్టడంతో పాటు జిల్లాలోని కోశాగారాల్లో కాగిత రహిత పాలనకు శ్రీకారం చుట్టనున్నారు.*

🖥 *జిల్లాలో ఇదీ పరిస్థితి :*

📘  *మహబూబ్‌నగర్‌లో జిల్లా కోశాధికారి, జడ్చర్ల, నారాయణపేట, మక్తల్‌, కోస్గిలో ఉప కోశాగార కార్యాలయాలు ఉన్నాయి. వీటి పరిధిలో మొత్తం 11,803 మంది ఉద్యోగులు ఉన్నారు. మరో 10వేల మంది వరకు విశ్రాంత ఉద్యోగులు ఉన్నారు. ప్రస్తుతం వీరికి సంబంధించి కాగిత బిల్లులు కార్యాలయంలో సమర్పిస్తే.. ఆన్‌లైన్‌లో నమోదు చేసి, ఈ- కుబేర్‌ ద్వారా వేతనాలు, పింఛను చెల్లిస్తున్నారు. తాజాగా వచ్చిన విధానంతో ఆన్‌లైన్‌లోనే బిల్లుల సమర్పణ, చెల్లింపులు ఉండనున్నాయి. దీంతో కాగిత బిల్లులకు పూర్తిగా కాలం చెల్లనుంది.*

⬛ *అందుబాటులోకి పోర్టల్‌ :*

🌎  *కొత్తగా రూపొందించిన ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌ (ఇంటిగ్రేటెడ్‌ ఫైనాన్సియల్‌ మేనేజ్‌మెంట్‌ ఇన్ఫర్మేషన్‌ సిస్టమ్‌) పోర్టల్‌లో డీడీవోలకు ప్రత్యేకంగా యూజర్‌ నేమ్‌, పాస్‌వర్డ్‌ కేటాయిస్తారు. రిజిస్టర్‌ చేసుకున్న మొబైల్‌ నంబరుకు వచ్చిన ఓటీపీ ఆధారంగా దీనిలో లాగిన్‌ కావాల్సి ఉంటుంది. కొత్తగా అందుబాటులోకి వచ్చిన పోర్టల్‌లో డీడీవోలు మొదట తమ శాఖ పరిధిలో పనిచేస్తున్న ఉద్యోగుల లెక్కలు నమోదు చేయాల్సి ఉంటుంది. ఈ వివరాలతో సబ్‌ట్రెజరీ, జిల్లా కోశాగార కార్యాలయాల్లో సంప్రదించాలి. అక్కడ ఎస్‌ఎల్‌వోల వద్ద ఆ వివరాలన్నీ సక్రమమేనని ఆమోదం పొందాల్సి ఉంటుంది. ఆ తర్వాత ఉద్యోగులకు సంబంధించిన వ్యక్తిగత వివరాలు, ఉద్యోగి పూర్తి పేరు, ప్రస్తుతం పనిచేస్తున్న చోటు, మొదటి పోస్టింగ్‌ ఎక్కడ.. గతంలో ఎక్కడ పనిచేశారు? పదోన్నతులు పొందితే ఆ వివరాలు, ఇలా అన్ని రకాలైన అంశాలను ఎస్‌ఆర్‌ ఆధారంగా నమోదు చేయాల్సి ఉంటుంది. వీటితో పాటు పాన్‌కార్డు, ఆధార్‌ వివరాలు తప్పనిసరి. పూర్తి చేసిన వివరాలను పునః పరిశీలన అనంతరం ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌ పోర్టల్‌లో నివేదించాల్సి ఉంటుంది. ఈ నెల చివరి నాటికి ఉద్యోగుల పూర్తి వివరాలు నమోదు చేస్తే వచ్చే నెల జీతాలు అందుతాయి. ప్రస్తుతం వినియోగిస్తున్న సాప్ట్‌వేర్‌లో ఆన్‌లైన్‌ బిల్లులు చేశాక.. హార్డ్‌ కాఫీలను ఖజానా కార్యాలయంలో సమర్పిస్తున్నారు. కొత్త విధానం అమలు అయితే ఇక హార్డ్‌ కాపీల సమర్పణ ఉండబోదు.*

🖥📃 *ఉద్యోగి వివరాలు నమోదు చేయాలి :*

🔘  *జిల్లాలోని ఉద్యోగుల వివరాలు నిశిత పరిశీలన చేసి సర్వీసు పుస్తకం ఆధారంగా ప్రతి ఉద్యోగి వారి వివరాలు ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌లో నమోదు చేయాలి. అన్ని రకాలైన పీడీ అక్కౌంట్స్‌కు సైతం ఇదే వర్తిస్తుంది. కేవలం కోర్టు పరిధిలో పనిచేస్తున్న వారికి మాత్రమే మినహాయింపు ఉంది. ఈ నెల చివరి కల్లా డీడీవోలు ఉద్యోగుల వివరాలు కొత్త పోర్టల్‌లో నమోదు చేస్తేనే వచ్చే నెల వేతనాలు అందుతాయి. ఏవైనా సందేహాలుంటే ‘ఐఎఫ్‌ఎంఐఎస్‌’ పోర్టల్‌ ఓపెన్‌ చేస్తే ట్యుటోరియల్‌-1, ట్యుటోరియల్‌-2లో బిల్లులు ఎలా చేయాలనే విషయాలు అందుబాటులో ఉంటాయి.*

🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥🖥

*ఉద్యోగులకు NIMS HYD లో Out Patient Treatment & Investigations కూడ ఉచితం

💐💐.

👉 *ఉద్యోగులకు NIMS HYD  లో Out Patient Treatment & Investigations కూడ ఉచితం*

👉 *NIMS* లో *3 Blocks*  ఉన్నాయి.
👉1 *OPD BLOCK* (Main Block)
👉2 *MILLENNIUM  BLOCK*
👉3 *SPECIALTY BLOCK*

👉మీ సమస్యను బట్టి వెళ్ళాలనుకున్న బ్లాకునకు(EHS కార్డు *A4 సైజు జిరాక్స్* తో) వెళ్ళి *EHS Counter* నందు
*Registration* చేసుకొని, వారిచ్చిన *OP కార్డ్* తో డాక్టర్స్ ను కలిసి, డాక్టర్స్ రాసిన *Investigation/Test* లను మళ్ళీ అదే బిల్డింగ్ లో *EHS Counter* కు వచ్చి *EHS Billing* చేయించి ఆయా పరీక్షలను ఉచితంగా చేయించుకోవచ్చు .
👉 *Imp Note* : Registration ద్వారా ఒక పేషంట్ నకు ఇవ్వబడే *CR Number*
భవిష్యత్ లోనూ ఆ నంబర్ ద్వారానే *OP Card రెన్యూవల్* జరుగుతుంది

👉 *Medicines* ఉచితంగా కావాలనుకుంటే  *Khairathabad Wellness Center* కు వెళ్ళి తీసుకోవాలి.

👇ఈ క్రింది link ద్వారా *NIMS map* & ఏయే blockలో ఏయే *Departments* ఉన్నాయో తెలుసుకోగలరు.
https://t.co/6aEUoVew02
.

💐💐.

👉 *ఉద్యోగులకు NIMS HYD  లో Out Patient Treatment & Investigations కూడ ఉచితం*

👉 *NIMS* లో *3 Blocks*  ఉన్నాయి.
👉1 *OPD BLOCK* (Main Block)
👉2 *MILLENNIUM  BLOCK*
👉3 *SPECIALTY BLOCK*

👉మీ సమస్యను బట్టి వెళ్ళాలనుకున్న బ్లాకునకు(EHS కార్డు *A4 సైజు జిరాక్స్* తో) వెళ్ళి *EHS Counter* నందు
*Registration* చేసుకొని, వారిచ్చిన *OP కార్డ్* తో డాక్టర్స్ ను కలిసి, డాక్టర్స్ రాసిన *Investigation/Test* లను మళ్ళీ అదే బిల్డింగ్ లో *EHS Counter* కు వచ్చి *EHS Billing* చేయించి ఆయా పరీక్షలను ఉచితంగా చేయించుకోవచ్చు .
👉 *Imp Note* : Registration ద్వారా ఒక పేషంట్ నకు ఇవ్వబడే *CR Number*
భవిష్యత్ లోనూ ఆ నంబర్ ద్వారానే *OP Card రెన్యూవల్* జరుగుతుంది

👉 *Medicines* ఉచితంగా కావాలనుకుంటే  *Khairathabad Wellness Center* కు వెళ్ళి తీసుకోవాలి.

👇ఈ క్రింది link ద్వారా *NIMS map* & ఏయే blockలో ఏయే *Departments* ఉన్నాయో తెలుసుకోగలరు.
https://t.co/6aEUoVew02
.

Wednesday, April 17, 2019

ఈసారి ITR e-Filing చేసేటప్పుడు గమనించిన సాధారణ, కొత్త అంశాలు:🌹

*🌻🌹ఈసారి ITR e-Filing చేసేటప్పుడు గమనించిన సాధారణ, కొత్త అంశాలు:🌹🌻*

👉ప్రాథమిక అంశాలైన submission mode వరకు ఎంటర్ చేసి Continue ను క్లిక్ చేయగానే ఈసారి కొత్తగా 4 pre-filled options కన్పిస్తున్నాయి.

👉గత e-Filing లో ఉన్న బ్యాంక్ details లాంటి విషయాలు ఈ సంవత్సరం కూడా రావాలంటే, ఆ pre-filled options పై tick చేస్తే చాలు, ఆటోమేటిక్ గా వచ్చేస్తాయి. మళ్ళీ ఆ డీటెయిల్స్ నింపాల్సిన అవసరం లేదు.

*🍁Next.. మొదటి TAB లో instructions ఉంటాయి.🍁*

*🍁Next.. రెండవ TAB లో PART-A: General Information ఉంటుంది.🍁*

👉ఇందులో మన ప్రొఫైల్ డీటెయిల్స్ అన్నీ కనిపిస్తాయి. ఆధార్, మొబైల్, ఈ మెయిల్ తప్పనిసరి.
Nature of Employment లో Government సెలెక్ట్ చేసి,
filed u/s లో 139(1)- on or before due date సెలెక్ట్ చేస్తే సరి పోతుంది.

*🍁Next.. మూడవ TAB లో PART-B: Computation of Income tax ఉంటుంది.🍁*

👉90% e-filing ఇందులోనే నింపాల్సి ఉంటుంది.

👉మనం మన DDO గారికి సమర్పించిన ఫారం-16 ను దగ్గర ఉంచుకుని ఈ డీటెయిల్స్ నింపాలి.

*🍁B1: GROSS SALARY🍁*

👉మొదటగా B1 i. a. లో salary as per section 17(1) ఎదురుగా మన form16 లోని Gross Amount ను ఎంటర్ చేస్తే, Gross Salary వద్ద display automaticగా అవుతుంది.

👉HRA మినహాయింపును ఈసారి ఎంటర్ చేయాలి.
దీనికోసం B1 ii. లో Less: Allowances to the extent exempt u/s 10 దగ్గర ఉన్న Nature of Exempt Allowance లో నుండి  sec 10(13A) - Allowance to meet expenditure incurred on house rent ను సెలెక్ట్ చేసుకొని, అమౌంట్ కాలంలో మనకు form16 లో deduct చేయబడిన HRA అమౌంట్ ను ఎంటర్ చెయ్యాలి.

👉B1 iii. లో ఆటోమేటిక్ గా net salary వచ్చేస్తుంది.

👉తర్వాత B1 (iv) (a) లో Standard Deduction u/s 16(ia) ఎదురుగా 40వేలు ఎంటర్ చేయాలి.

👉తర్వాత B1 (iv) (c) లో professional tax u/s (16iii) ఎదురుగా మీరు చెల్లించిన P.TAX అమౌంట్ ఎంటర్ చెయ్యాలి.

*🍁B2: Type of House Property:🍁*

👉మనకు house loan లేకుండా, HRA ను క్లెయిమ్ చేస్తే select ను అలాగే ఉంచి వదిలేస్తాం..

👉అలా కాకుండా మనకు గనుక housing loan ఉంటే self occupied ను సెలెక్ట్ చేసి, B2(v)లో మనం చెల్లించిన interest amount ను ఎంటర్ చేయాలి.

👉Housing loan ఉండి, HRA ను కూడా క్లెయిమ్ చేసుకోవాలనుకునేవారు LETOUT ను సెలెక్ట్ చేసుకొని, ఇంటి అద్దెపై కొంత ఆదాయంను B2(i)లో చూపించాల్సి ఉంటుంది.ఇది అదనపు ఆదాయం కనుక దీనికి అదనంగా టాక్స్ కట్టవలిసి ఉంటుంది.

*🍁B3: Income from Other Sources🍁*

👉మనయొక్క form 26 AS లో Part A-1 నందు జనరేట్ కాబడిన Fixid Deposits, SB interest amounts, ఇంకా ఏమైనా ఉంటే ఇక్కడ తప్పకుండా చూపించాలి. లేకుంటే 143(1A) ప్రకారం నోటీస్ వస్తుంది.

*🍁PART C: Deductions and taxable total income🍁*

👉మొదటగా ఉన్న 80c ఎదురుగా మీ సేవింగ్స్ ఎంటర్ చేయాలి.

👉తర్వాత ఉన్న 80CCD(1B) లో CPS ఉద్యోగులు అదనంగా 50వేల వరకు చూపించుకోవచ్చు.

👉ఆ తర్వాత ఉన్న 80CCD(2) లో CPS వారు govt. ఇచ్చే 10% Contribution ను add చేయడానికంటే ముందు, అట్టి income ను B3: Income from Other Sources లో any other దగ్గర చూపించాలి.

👉EWF, SWF, CMRF మొత్తాన్ని 80G లో చూపించాలంటే, నేరుగా ఎంటర్ చేయలేము. దాన్ని DONATIONS-80G అనే TAB లో ఎంటర్ చేస్తే ఆ అమౌంట్ ఇక్కడ reflect అవుతుంది.

👉ఈవిధంగా అన్ని Deductions ను Part C లో ఎంటర్ చేయగానే, C1లో Total Deductions చూపెడుతుంది.. దాని కిందనే C2లో Total Income (B4-C1) చూపెడుతుంది. ఈ C2 అనేది మన form16లోని Taxable Income అన్నట్టు.

*🍁PART D: Computation of Tax Payable🍁*

👉ఇక్కడ D1 నుంచి D11 వరకు ఉన్న అన్ని కాలమ్స్, మీ form16 తో సరి పోల్చుకుని నిర్దారించుకోవాలి.

*🍁Next.. నాల్గవ TAB లో TAX DETAILS🍁*

👉TDS-1 మరియు TDS-2 అని ఉంటాయి.

👉TDS-1 లో Form 26AS లోని అమౌంట్ reflect అవుతుంది. ఇక్కడ DDO గారు TDS చేయగానే వెంటనే reflect అవ్వకపోవచ్చు.. కొంత సమయం పట్టవచ్చు.. TDS-1లో transaction reflect కాకపోయినా, form 26AS లో ఉంటే చాలు.. మనం e-filing చేసుకోవచ్చు. కానీ, form 26AS లో transaction లేకుంటే e-filing చేయవద్దు.

👉అలాగే TDS-1 లోగాని, TDS-2 లోగాని transactions ఆటోమేటిక్ గా reflect అవుతాయి. వాటిని manual గా ఎంటర్ చేయకూడదు.

👉TDS-2 లో form 26AS లోని Part A1లో ఉన్న transactions reflect అవుతాయి. వీటిని income from other sources (B3) లో చూపించి ఉండాలి.

👉ఈవిధంగా TAX DETAILS TAB లోని TDS-1 టాక్స్ అమౌంట్ కు, ఇంతకు ముందటి TAB లోని D11లో ఉన్న TOTAL TAX కు tally అయితే చాలు.

*🍁Next.. ఐదవ TAB లో TAX PAID AND VERIFICATION🍁*

👉ఇక్కడ  D12, D13, D14 లలో చూపించబడే అమౌంట్స్ ఒకసారి చెక్ చేసుకోవాలి.

*🍁PART E: OTHER INFORMATION🍁*

👉ఇక్కడ బ్యాంక్ డీటెయిల్స్ ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది.. e-filing మొదట్లో చెప్పినట్లుగా pre-filled options ను tick చేస్తే ఆటోమేటిక్ గా ఇక్కడ గత సంవత్సరపు డీటెయిల్స్ వస్తాయి. మళ్ళీ ఇప్పుడు ఎంటర్ చెయ్యాల్సిన పనిలేదు.

👉ఈ TAB చివర్లో ఈసారి కొత్తగా please select the verification option అనే దానిని చేర్చారు. గతంలో ఇవి starting page లొనే ఉండేవి..

💟💟💟💟💟💟💟💟💟💟

*🌻🌹ఈసారి ITR e-Filing చేసేటప్పుడు గమనించిన సాధారణ, కొత్త అంశాలు:🌹🌻*

👉ప్రాథమిక అంశాలైన submission mode వరకు ఎంటర్ చేసి Continue ను క్లిక్ చేయగానే ఈసారి కొత్తగా 4 pre-filled options కన్పిస్తున్నాయి.

👉గత e-Filing లో ఉన్న బ్యాంక్ details లాంటి విషయాలు ఈ సంవత్సరం కూడా రావాలంటే, ఆ pre-filled options పై tick చేస్తే చాలు, ఆటోమేటిక్ గా వచ్చేస్తాయి. మళ్ళీ ఆ డీటెయిల్స్ నింపాల్సిన అవసరం లేదు.

*🍁Next.. మొదటి TAB లో instructions ఉంటాయి.🍁*

*🍁Next.. రెండవ TAB లో PART-A: General Information ఉంటుంది.🍁*

👉ఇందులో మన ప్రొఫైల్ డీటెయిల్స్ అన్నీ కనిపిస్తాయి. ఆధార్, మొబైల్, ఈ మెయిల్ తప్పనిసరి.
Nature of Employment లో Government సెలెక్ట్ చేసి,
filed u/s లో 139(1)- on or before due date సెలెక్ట్ చేస్తే సరి పోతుంది.

*🍁Next.. మూడవ TAB లో PART-B: Computation of Income tax ఉంటుంది.🍁*

👉90% e-filing ఇందులోనే నింపాల్సి ఉంటుంది.

👉మనం మన DDO గారికి సమర్పించిన ఫారం-16 ను దగ్గర ఉంచుకుని ఈ డీటెయిల్స్ నింపాలి.

*🍁B1: GROSS SALARY🍁*

👉మొదటగా B1 i. a. లో salary as per section 17(1) ఎదురుగా మన form16 లోని Gross Amount ను ఎంటర్ చేస్తే, Gross Salary వద్ద display automaticగా అవుతుంది.

👉HRA మినహాయింపును ఈసారి ఎంటర్ చేయాలి.
దీనికోసం B1 ii. లో Less: Allowances to the extent exempt u/s 10 దగ్గర ఉన్న Nature of Exempt Allowance లో నుండి  sec 10(13A) - Allowance to meet expenditure incurred on house rent ను సెలెక్ట్ చేసుకొని, అమౌంట్ కాలంలో మనకు form16 లో deduct చేయబడిన HRA అమౌంట్ ను ఎంటర్ చెయ్యాలి.

👉B1 iii. లో ఆటోమేటిక్ గా net salary వచ్చేస్తుంది.

👉తర్వాత B1 (iv) (a) లో Standard Deduction u/s 16(ia) ఎదురుగా 40వేలు ఎంటర్ చేయాలి.

👉తర్వాత B1 (iv) (c) లో professional tax u/s (16iii) ఎదురుగా మీరు చెల్లించిన P.TAX అమౌంట్ ఎంటర్ చెయ్యాలి.

*🍁B2: Type of House Property:🍁*

👉మనకు house loan లేకుండా, HRA ను క్లెయిమ్ చేస్తే select ను అలాగే ఉంచి వదిలేస్తాం..

👉అలా కాకుండా మనకు గనుక housing loan ఉంటే self occupied ను సెలెక్ట్ చేసి, B2(v)లో మనం చెల్లించిన interest amount ను ఎంటర్ చేయాలి.

👉Housing loan ఉండి, HRA ను కూడా క్లెయిమ్ చేసుకోవాలనుకునేవారు LETOUT ను సెలెక్ట్ చేసుకొని, ఇంటి అద్దెపై కొంత ఆదాయంను B2(i)లో చూపించాల్సి ఉంటుంది.ఇది అదనపు ఆదాయం కనుక దీనికి అదనంగా టాక్స్ కట్టవలిసి ఉంటుంది.

*🍁B3: Income from Other Sources🍁*

👉మనయొక్క form 26 AS లో Part A-1 నందు జనరేట్ కాబడిన Fixid Deposits, SB interest amounts, ఇంకా ఏమైనా ఉంటే ఇక్కడ తప్పకుండా చూపించాలి. లేకుంటే 143(1A) ప్రకారం నోటీస్ వస్తుంది.

*🍁PART C: Deductions and taxable total income🍁*

👉మొదటగా ఉన్న 80c ఎదురుగా మీ సేవింగ్స్ ఎంటర్ చేయాలి.

👉తర్వాత ఉన్న 80CCD(1B) లో CPS ఉద్యోగులు అదనంగా 50వేల వరకు చూపించుకోవచ్చు.

👉ఆ తర్వాత ఉన్న 80CCD(2) లో CPS వారు govt. ఇచ్చే 10% Contribution ను add చేయడానికంటే ముందు, అట్టి income ను B3: Income from Other Sources లో any other దగ్గర చూపించాలి.

👉EWF, SWF, CMRF మొత్తాన్ని 80G లో చూపించాలంటే, నేరుగా ఎంటర్ చేయలేము. దాన్ని DONATIONS-80G అనే TAB లో ఎంటర్ చేస్తే ఆ అమౌంట్ ఇక్కడ reflect అవుతుంది.

👉ఈవిధంగా అన్ని Deductions ను Part C లో ఎంటర్ చేయగానే, C1లో Total Deductions చూపెడుతుంది.. దాని కిందనే C2లో Total Income (B4-C1) చూపెడుతుంది. ఈ C2 అనేది మన form16లోని Taxable Income అన్నట్టు.

*🍁PART D: Computation of Tax Payable🍁*

👉ఇక్కడ D1 నుంచి D11 వరకు ఉన్న అన్ని కాలమ్స్, మీ form16 తో సరి పోల్చుకుని నిర్దారించుకోవాలి.

*🍁Next.. నాల్గవ TAB లో TAX DETAILS🍁*

👉TDS-1 మరియు TDS-2 అని ఉంటాయి.

👉TDS-1 లో Form 26AS లోని అమౌంట్ reflect అవుతుంది. ఇక్కడ DDO గారు TDS చేయగానే వెంటనే reflect అవ్వకపోవచ్చు.. కొంత సమయం పట్టవచ్చు.. TDS-1లో transaction reflect కాకపోయినా, form 26AS లో ఉంటే చాలు.. మనం e-filing చేసుకోవచ్చు. కానీ, form 26AS లో transaction లేకుంటే e-filing చేయవద్దు.

👉అలాగే TDS-1 లోగాని, TDS-2 లోగాని transactions ఆటోమేటిక్ గా reflect అవుతాయి. వాటిని manual గా ఎంటర్ చేయకూడదు.

👉TDS-2 లో form 26AS లోని Part A1లో ఉన్న transactions reflect అవుతాయి. వీటిని income from other sources (B3) లో చూపించి ఉండాలి.

👉ఈవిధంగా TAX DETAILS TAB లోని TDS-1 టాక్స్ అమౌంట్ కు, ఇంతకు ముందటి TAB లోని D11లో ఉన్న TOTAL TAX కు tally అయితే చాలు.

*🍁Next.. ఐదవ TAB లో TAX PAID AND VERIFICATION🍁*

👉ఇక్కడ  D12, D13, D14 లలో చూపించబడే అమౌంట్స్ ఒకసారి చెక్ చేసుకోవాలి.

*🍁PART E: OTHER INFORMATION🍁*

👉ఇక్కడ బ్యాంక్ డీటెయిల్స్ ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది.. e-filing మొదట్లో చెప్పినట్లుగా pre-filled options ను tick చేస్తే ఆటోమేటిక్ గా ఇక్కడ గత సంవత్సరపు డీటెయిల్స్ వస్తాయి. మళ్ళీ ఇప్పుడు ఎంటర్ చెయ్యాల్సిన పనిలేదు.

👉ఈ TAB చివర్లో ఈసారి కొత్తగా please select the verification option అనే దానిని చేర్చారు. గతంలో ఇవి starting page లొనే ఉండేవి..

💟💟💟💟💟💟💟💟💟💟

Monday, April 15, 2019

Saturday, April 13, 2019

ఒక అర్థం ఉన్న కధ* .....విరామ సమయంలో చదువుకోండి .......అవార్డు పొందిన కధ....

*ఒక అర్థం ఉన్న కధ*

.....విరామ సమయంలో చదువుకోండి .......అవార్డు పొందిన కధ....

నాన్న అప్పటికి హాస్పిటల్‌లో జాయినై వారంరోజులైంది. లివర్‌ పూర్తిగా పాడైపోయింది. మరో రెండు మూడు రోజులు మించి బతకరని డార్టర్లు తేల్చేశారు.

మొదటి రెండురోజులు ఆ ఐసీయూ గదిలోకి వెళ్ళడానికి నాకు ఇబ్బందిగా అనిపించలేదు. కానీ, నాన్నకు నేను ప్రామిస్‌ చేశాక, ఇప్పుడు ఆ గదిలోకి వెళ్ళాలంటే మాత్రం భయమేస్తోంది. కానీ తప్పదు. మెల్లగా ఆ గదిలోకి వెళ్ళాను.

ఆ స్థితిలోనూ నాన్న నావంక బేలగా చూశారు. ఆయన కళ్ళల్లో ఒక్కటే ప్రశ్న- ‘నువ్వు చేయగలవా?’

పెదవులు బిగబట్టాను. ‘మాట ఇచ్చినప్పుడు చాలా సులభం అనిపించింది... ప్రయత్నం ప్రారంభించగానే ఎంత కష్టమో అర్థమైపోయింది...చేయగలనన్న నమ్మకం నాకు మెల్లగా తగ్గిపోతోంది.’

‘మరో రోజో... రెండురోజులో..! నేనెంతో ఇష్టపడే నాన్న- నన్ను... వూహు... ఈ లోకమే వదిలి వెళ్ళిపోతారు.’

డాక్టర్లు ఆ విషయం తేల్చి చెప్పేశారు.

నాన్న నాకు జీవితంలో అన్నీ సమకూర్చి ఇచ్చారు. కానీ, ఏనాడూ ఏదీ అడగలేదు. చనిపోతానని తెలిశాక ఒక్క కోరిక... ఒకే ఒక్క కోరిక కోరారు.

‘‘ఏరా నవీన్‌, నేను చనిపోతే నా శవాన్ని, మీ అమ్మ సమాధి పక్కనే ఖననం చేయగలవా?’’

అది ఆయన కోరినప్పుడు చాలా చిన్న కోరికలా అనిపించింది. అందుకే దానికి పెద్ద ప్రాధాన్యం ఇవ్వకుండా ‘‘అలా అనకు నాన్నా... మీకేం కాదు’’ అంటూ తనకు బతుకు మీద భరోసా ఇచ్చే ప్రయత్నం చేశాను.

‘‘నాకు ఇప్పుడేమవుతుందో, రేపేమవుతుందోనన్న భయం లేదురా... ఎప్పుడు, ఎలా జరిగినా చివరికి అక్కడికి చేరుకోవాలనే కోరిక మాత్రమే మిగిలింది. నేను వెళ్ళిపోయాక నాకేం కావాలో నిన్నడుగుతున్నాను... నాకు కావలసింది చేయగలవా?’’

‘‘తప్పకుండా చేస్తాను నాన్నా.’’

మూడురోజుల క్రితం నాన్నకు మాటిచ్చాను.

మర్నాటి నుంచీ ఆయన నన్ను మరింత పరిశీలనగా చూడటం మొదలుపెట్టారు. రెండోరోజు నా ముఖంలో నిరాశ కదలాడటం ఆయన గమనించినట్టున్నారు. అందుకే అడిగేశారు ‘‘నేను అడిగింది చేయగలవా?’’

‘‘ఆ ప్రయత్నంలోనే ఉన్నాను నాన్నా.’’

ఆయనకు విషయం కొంతవరకూ అర్థమైనట్టుంది. మౌనంగా ఉండిపోయారు. కానీ, నాకేసి ఆర్తిగా చూడటం మానలేదు.

ఒకవైపు ప్రాణాలు పోబోతున్నాయని తెలుస్తూనే ఉంది. మనిషి అప్పుడప్పుడు అపస్మారకంలోకి వెళ్ళి పిచ్చిపిచ్చిగా మాట్లాడుతూనే ఉన్నారు. కానీ, కాసింత తెలివి వచ్చినా, నాకేసి అలా ప్రశ్నకు జవాబు కోసమే ఎదురుచూస్తున్నారు.

ఐసీయూలో నుంచి నెమ్మదిగా బయటకు నడిచాను. కారిడార్‌లో నా కోసమే ఎదురుచూస్తున్న ప్రమద్వర నా ముఖం చూసి అడిగింది ‘‘ఏంటీ, ఆయన అడిగినదాని గురించే ఆలోచిస్తూ బాధపడుతున్నారా?’’

అవూనూ కాదూల మధ్య తలాడించాను.

ప్రతి సమస్యకూ ఓ పరిష్కారం ఉంటుందన్నట్టు ఆమె అంది... ‘‘చేస్తానన్నారు కదా... చేస్తాననే చెప్పండి. అదే భ్రమలో ఆయనను పోనివ్వండి. పోయాక ఏం జరింగిందన్నది ఆయనకు తెలియదు కదా! మనం ఆ దహన సంస్కారాలేవో ఇక్కడే చేద్దాం.’’

నేను మా ఆవిడకేసి నిరాభావంగా చూశాను. మనుషుల్ని మోసం చేయడం అలవాటైపోయింది. చివరికి శవాలను కూడా మోసం చేయడం!?

నేనేం మాట్లాడకపోయేసరికి తను కాస్త ఈసడింపుగా తల పక్కకు తిప్పుకుని తన పిల్లల దగ్గరకెళ్ళి అక్కడే ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుండిపోయింది.

నిన్నటి నుంచీ చేసిన నా ప్రయత్నాలను గుర్తుచేసుకుంటూ అలా నిలబడిపోయాను.

విన్నప్పుడు చాలా చిన్న విషయంలా అనిపించింది... శవాన్ని ఓ పల్లెకు చేర్చి ఆయన కోరుకున్న చోట పూడ్చిపెట్టడం!

అది నాన్న మాస్టారుగా ఉద్యోగం చేసిన వూరు. నేను పుట్టి పెరిగిందీ ఆ పల్లెలోనే! ఆరేళ్ళక్రితం వరకూ నాన్న, అమ్మతో కలసి ఆ వూళ్ళొనే ఉండేవారు. అమ్మ చనిపోయాక తనను ఒంటరిగా ఉంచడం ఇష్టంలేక హైదరాబాద్‌ తీసుకొచ్చేశాను.

ఆ వూరు సిటీకి ఆరువందల కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. అంబులెన్స్‌లో ఆ వూరికి శవాన్ని తీసుకెళ్ళడం పెద్ద కష్టం కాదు. కానీ, శవాన్ని తిన్నగా స్మశానానికి తీసుకెళ్ళలేం. అలా చేయకూడదని శాస్త్రం చెబుతోంది. ఏదో ఇంట్లో దించి అక్కడినుండి వూరేగింపుగా శ్మశానానికి తీసుకెళ్ళాలి.

ఒకప్పుడు ఆ వూళ్ళొ మాకు బంధుమిత్రులు ఎక్కువగానే ఉండేవారు. కానీ నేను హైదరాబాద్‌ వచ్చేశాక వాళ్ళతో రిలేషన్స్‌ మెయిన్‌టైన్‌ చేయలేకపోయాను. అందులోనూ దూరపు వరసైనా... పెదనాన్న, పిన్ని అంటూ వరుసలు కలిపి ఆప్యాయంగా మాట్లాడుకున్న ఆ తరంవాళ్ళు వెళ్లిపోయారు. ఇప్పుడు పొరుగింటితో కూడా సంబంధం అవసరంలేదనుకుని టీవీ, మొబైల్‌ ఫోన్‌లతో గడిపే మనుషులు ఎక్కువైపోయారు. ఇలాంటి పరిస్థితిలో శవాన్ని తమ ఇంటినుండి సాగనంపేవాళ్ళెవరు!?

ఆ వూళ్ళొ నాకున్న బంధుమిత్రులను గుర్తుచేసుకున్నాను. వాళ్ళలో నాకు మొదటగా గుర్తొచ్చింది... మా బాబాయి కొడుకు వీరమోహన్‌.

ఈమధ్య కాలంలో వాడికి కనీసం ఫోన్‌ కూడా చేయలేదు. రెండేళ్ళక్రితం వాళ్ళ అమ్మాయి పెళ్ళికి పిలవడానికి వచ్చాడు. బాగా బిజీగా ఉండటంతో పెళ్ళికి వెళ్ళలేకపోయాను. బిజీ... మనుషులతో అనుబంధాలను కాపాడుకోవడంకన్నా ఇతరత్రా బిజీలు మనిషికి ఎక్కువైపోయాయి. నేనూ అందుకు అతీతుణ్ణి కాను.

అందుకే వాడికి ఫోన్‌ చేయాలంటే కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపించింది. కానీ తప్పదు కాబట్టి చేశాను. ‘‘నాన్న ఒకే ఒక ఆఖరి కోరిక చెప్పి తన మరణానంతరం అక్కడికి తీసుకొస్తానన్నాను. మీ ఇంటి నుంచి నాన్నను సాగనంపుదాం’’ అని అడిగాను.

‘‘ఒక అరగంట ఆగి ఫోన్‌ చెయ్యి’’ అన్నాడు వాడు.

అరగంటాగి ఫోన్‌ చేశాక, అప్పటికే కుటుంబసభ్యులతో మాట్లాడాడేమో, విషయం వివరించాడు. ‘‘సారీ అన్నయ్యా, ఈ వారంలోనే మా పెద్దమ్మాయీ, అల్లుడూ ఆస్ట్రేలియా నుంచి వస్తున్నారు. వాళ్ళు ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు ఈ కార్యక్రమం అంటే బాగా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది అంటున్నారు. అందులోనూ అమ్మాయికి సంవత్సరం బాబు... ఏమనుకోకు’’ అన్నాడు.

జీవితంలో ఏ విషయంలోనూ తిరస్కారం భరించలేనిస్థితి నాదని నా ఉద్దేశం. నన్ను నేను కంట్రోల్‌ చేసుకుంటూ దీర్ఘంగా విశ్వసించాను.

తిరస్కారం తాలూకు అవమానాన్ని మించిన భయం మొదటిసారి కలిగింది. నేను సులభంగా చేయగలననుకున్నది చేయడం చాలా కష్టమా? ఆ వూళ్ళొ వాడొక్కడే కాదు...నేను పుట్టి పెరిగిన వూళ్ళొ నాన్నను తమ ఇంటినుంచి స్మశానానికి సాగనంపడానికి నాకంటూ ఎవరూ లేరా? ఆలోచించసాగాను... ఇలా ఆలోచించవలసిన అవసరం చాలామందికి రాదేమో! ఒక్కసారి ఆలోచిస్తే, అంచనా వేస్తే మనకంటూ ఎవరైనా మిగిలి ఉన్నారో లేదో అర్థమవుతుంది.

అలా ఆలోచిస్తుంటే నాకు నా ఫ్రెండ్‌ రఘు గుర్తుకొచ్చాడు.

మా నాన్నను వాడి ఇంటినుంచి స్మశానానికి సాగనంపడానికి వాడు ఒప్పుకుంటాడనే అనుకున్నాను.

వాడికి ఫోన్‌ చేసి విషయం చెప్పాను.

వాడు ‘సారీ’ అంటూ, అలా అనడానికి గల కారణాలు వివరించాడు- ‘‘ఒక ఇంటినుంచి శవాన్ని తరలిస్తే ఆ ఇంటికి అంటిన మైల శుద్ధి చేయాలి. పంతులుగారి చేత శాంతిపూజలు చేయించాలి. అంతేకాదు, శవాన్ని తరలించేటప్పుడు వెలిగించిన దీపం పెద్దకర్మ వరకూ వెలుగుతుండాలి. పెద్దకర్మ కూడా ఆ ఇంటిలోనే చేయాలి. ఇదంతా చాలా కష్టం నవీన్‌.’’

సాటిజీవిని ఇష్టంగానైనా, కష్టంగానైనా భరించగలిగే మనిషి, పార్థివదేహాన్ని ఏవిధంగానూ భరించలేడన్న నిజం నాకర్థమయింది.

చాలా బాధగా అనిపించింది. బాధకన్నా కర్తవ్యం నన్ను భయపెట్టసాగింది.

ఎలా..? ఎలా..?

ఆయన బేలచూపులే నాకు గుర్తుకొస్తున్నాయి.

ఎంతో గొప్ప స్థితిలో ఉన్నాననుకున్న నేను, నాన్న కోరిన ఆఖరి చిన్న కోరికను తీర్చలేకపోవడమా?... బాధగా ఉంది...భయమేస్తోంది... నామీద నాకే జాలి కలుగుతోంది.

అలా ఆలోచిస్తుంటే రామ్మోహన్‌ గుర్తుకొచ్చాడు. తను నాకు క్లాస్‌మేటేగానీ ఎప్పుడూ అంత క్లోజ్‌గా ఉండలేదు. కాకపోతే తను సేవా కార్యక్రమాలలో చురుగ్గా ఉంటాడని తెలుసు.

రామ్మోహన్‌కి ఫోన్‌ చేశాను. ఒక విధంగా అతడిని బ్రతిమలాడుకుంటున్నట్టుగా మాట్లాడాను. ‘‘ఇది నాన్నగారి ఒకే ఒక కోరిక రామ్మోహన్‌! చాలా చిన్న కోరికే అనుకున్నాను. కానీ, అది చాలా పెద్ద కోరిక అనీ, నా శక్తికి మించినదనీ ఇప్పుడిప్పుడే తెలుస్తోంది. మర్చిపోయిన పుట్టిన వూరి మట్టిలో కలవడం ఎంత కష్టమో అర్థమవుతోంది. ఇందులో నాన్న తప్పేంలేదు. నేనే బలవంతంగా ఆ వూరితో ఆయనకు సంబంధాలు తెంచేశాను. ఇల్లు అమ్మొద్దన్నా, ‘మనం ఆ వూరు వెళ్తామా ఏంటి?’ అంటూ అవసరంలేకున్నా ఇంటిని అమ్మేశాను. కొత్త రిలేషన్స్‌ మధ్య పాత బంధుమిత్రులను పట్టించుకోవటం మానేశాను. ఇప్పుడు ఆ పల్లె జ్ఞాపకాలే తప్ప ఏవిధమైన బంధం లేకపోయింది. చివరికి నాన్నను సంప్రదాయబద్ధంగా సాగనంపడానికి కూడా అవకాశం లేకుండా పోయింది.’’

నా మాటకు వాడు కదిలిపోయినట్టున్నాడు. ‘‘సరే, ఓ పని చేస్తాను. వూరి ప్రెసిడెంట్‌ని అడిగి కాసేపు శవాన్ని పంచాయితీ ఆఫీసులో ఉంచుదాం. అక్కడినుంచి లాంఛనాలతో... అదే పాడె కట్టి వూరేగింపుగా శ్మశానానికి తీసుకెళ్దాం.’’

అంతకుమించి మరోమార్గం లేదు. ప్రముఖ నాయకులను పార్టీ కార్యాలయంలో కాసేపు ఉంచినట్టు... అలా ఆయనను సాగనంపాలి.

తను కోరుకున్న చోటుకు చేరబోతున్నానని ఎలా తెలిసిందో... అరగంట తర్వాత డాక్టర్‌ మా దగ్గరకు వచ్చి డెత్‌ కన్‌ఫర్మ్‌ చేశాడు.

అంబులెన్స్‌ పల్లెను సమీపిస్తోంది.
వెనుకే కారులో నా కుటుంబంతో నేను ఫాలో అవుతున్నాను.

హైదరాబాద్‌లో ఉన్న నా సర్కిల్‌ నుంచి ఫోన్స్‌ వస్తూనే ఉన్నాయి.

‘‘ఇప్పుడే విషయం తెలిసింది... ఎలా జరిగింది? సారీ, అంత దూరం రాలేకపోతున్నాను. ఇక్కడికి రాగానే ఇంటికొచ్చి కలుస్తాను.’’

కమ్యూనికేషన్‌ పెరిగిన ఈ కాలంలో ఈ తరహా ఓదార్పుకు మించి ఎక్కువ ఆశించడం అత్యాశే!

అంబులెన్స్‌ పంచాయితీ ఆఫీసు సమీపించింది. అప్పటికే అక్కడ నేను ఎప్పుడూ పట్టించుకోని బంధుమిత్రులు పదిమంది వరకూ ఉన్నారు.

వాళ్ళలో ఒకరిద్దరు అంబులెన్స్‌ దగ్గరకొచ్చి ఫ్రీజర్‌ని కిందికి దించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.

అప్పుడు...అప్పుడు ముందుకొచ్చాడు...రమేష్‌!

‘‘ఆగండి...’’

అందరం అతడికేసి చూశాం.

‘‘మాస్టార్ని ఇక్కడ దించొద్దు.’’

‘‘ఎ... ఎందుకని?’’ నా గొంతు వణికింది.

‘‘ఏ పార్థివ దేహమైనా ఇంటినుంచి లాంఛనాలతో శ్మశానం చేరుకోవాలి. కేవలం అనాధశవాలు మాత్రమే మార్చురీ నుంచో, పంచాయితీ ఆఫీసుల నుంచో శ్మశానానికి చేరుకుంటాయి.’’

నాలో... భయం, బాధ, దుఃఖం, కోపం కలగలిసిన నిస్సహాయత. ‘మా నాన్న దగ్గర చదువుకున్న వీడు... చివరికి ఆయనను అనాధశవంలా కూడా సాగనంపకుండా అడ్డుపడుతున్నాడా?’

నేనేదో అనబోయేంతలో రామ్మోహన్‌ వాడిని అడిగాడు ‘‘అయితే ఇప్పుడేమంటావ్‌?’’

‘‘ఆయన నాకు చదువు చెప్పారు. ‘తల్లీ తండ్రీ గురువూ దైవం’ అన్నారు. తల్లిదండ్రుల పట్ల ఎంత బాధ్యత ఉంటుందో, గురువు పట్ల కూడా అంత బాధ్యత చూపించడం ధర్మం. అందుకే ఆయన పార్థివ దేహాన్ని మా ఇంటికి తీసుకెళ్ళాలనుకుంటున్నాను.’’

అక్కడున్న వాళ్ళందరూ వాడికేసి నమ్మలేనట్టు చూశారు.

నాకు మాత్రం అదో అద్భుతంలాగే అనిపించింది. అంతకుమించి ‘మనిషి మరణించలేదు’ అనుకున్నాను. ఎందుకంటే, ఏ రక్త సంబంధమూ లేకుండా శవాన్ని తన ఇంటినుంచి సాగనంపే మానవత్వం ఎందరికుంటుంది.

శవం రమేష్‌ ఇంటికి చేరుకుంది.

అప్పటివరకూ పట్టుమని పదిమంది లేరు. కానీ, శవం శ్మశానానికి బయలుదేరగానే వూరు వూరంతా వెనుక నడిచొచ్చింది.

నా స్థితీ, హోదాల కారణంగా వారెవరూ రాలేదు.

అది మా నాన్న చేసుకున్న పుణ్యం! ఎందుకంటే ఆయన "టీచర్" కాబట్టి. ఆ ఊరిలో వేలమందికి ఆయన జ్ఞానభిక్ష పెట్టారు కాబట్టి.

మనిషి బతికుండగా ఇష్టమైన ప్రదేశాలు చూడాలని యాత్రలు చేస్తాడు. కానీ, మరణం సమీపించాక తనకిష్టమైన చోటే తనువు ఆగిపోవాలని ఆశిస్తాడు. అయితే చాలా కొద్దిమందికే ఆ కోరిక తీరుతుంది, తనకత్యంత ఇష్టమైనచోట శాశ్వత విశ్రాంతి తీసుకునే అవకాశం లభిస్తుంది.

మా నాన్న ఆ విధంగా అదృష్టవంతుడు!

కర్మకాండలన్నీ పూర్తిచేసుకుని హైదరాబాద్‌ తిరిగొచ్చాం.

ఆ రాత్రి ప్రమద్వర నా భుజంమీద తల వాల్చి, గుండెల మీద చెయ్యేసింది. ఆ చేతి స్పర్శలో మునుపెన్నడూ లేనంత ఆప్యాయత కనిపించింది.

‘‘ఏమండీ...’’

‘‘వూ...’’

‘‘నేను చనిపోతే మీరు నన్ను వదిలి వెళ్ళిపోరుగా! అత్తయ్యగారి పక్కన మామయ్య ఉన్నట్టు మీరూ నా పక్కనే ఉంటారుగా...’’

ఒక సంఘటన ఎందరికో ఉత్తేజాన్నిస్తుంది. ‘నాన్న శవాన్ని అమ్మ దగ్గరకు చేర్చనవసరంలేదన్న’ ఆమె, మరణించాక కూడా నాతో కలసి గడపాలనుకుంటోంది.

నేను తనచుట్టూ చేతులేసి ‘‘అలాగే’’ అన్నాను.

* * *

ఆ రాత్రి నాకో కల వచ్చింది...

అమ్మ నిద్ర లేచింది. పక్కనే పడుకుని ఉన్న నాన్నను నిద్ర లేపుతోంది. ‘‘ఏమండీ... ఏమండీ...’’

నాన్నకు మెలకువ వచ్చింది. ‘‘సారీ జానకీ, శాశ్వత నిద్ర కదా...త్వరగా మెలకువ రాలేదు.’’

‘‘ఫరవాలేదులెండి... ఏదో పక్కనే ఉన్నారు కనుక మిమ్మల్ని పిలవగలిగాను... అదే ఎక్కడో దూరంగా ఉంటే ఏం చేసేదాన్ని. ఏదో మన పుణ్యం కొద్దీ ఇద్దరం ఒక్కచోటే ఉండే అదృష్టం దక్కింది.’’

‘‘మనిద్దరం కలిసే ఇకపై మన పిల్లల్ని దీవించొచ్చు’’ నాన్న ఆనందంగా అన్నాడు.

వాళ్ళిద్దరూ పక్కపక్కనే కూర్చుని మాట్లాడుకోసాగారు.

నాకు మెలకువ వచ్చింది. మనసంతా ఏదో తెలియని ఆనందం.

అరవై ఏళ్ళు కలసి జీవించి ఆరేళ్ళుగా దూరమైన ఆ తనువులు... ఒకేచోట మట్టిలో కలసిపోవడం... బిడ్డలు తలచుకుంటే సాధ్యమేనేమో!

హృదయాన్ని కదిలించే...అవార్డు పొందిన రచన...

" మానవ సేవే మాధవ సేవ "               
✍....

*ఒక అర్థం ఉన్న కధ*

.....విరామ సమయంలో చదువుకోండి .......అవార్డు పొందిన కధ....

నాన్న అప్పటికి హాస్పిటల్‌లో జాయినై వారంరోజులైంది. లివర్‌ పూర్తిగా పాడైపోయింది. మరో రెండు మూడు రోజులు మించి బతకరని డార్టర్లు తేల్చేశారు.

మొదటి రెండురోజులు ఆ ఐసీయూ గదిలోకి వెళ్ళడానికి నాకు ఇబ్బందిగా అనిపించలేదు. కానీ, నాన్నకు నేను ప్రామిస్‌ చేశాక, ఇప్పుడు ఆ గదిలోకి వెళ్ళాలంటే మాత్రం భయమేస్తోంది. కానీ తప్పదు. మెల్లగా ఆ గదిలోకి వెళ్ళాను.

ఆ స్థితిలోనూ నాన్న నావంక బేలగా చూశారు. ఆయన కళ్ళల్లో ఒక్కటే ప్రశ్న- ‘నువ్వు చేయగలవా?’

పెదవులు బిగబట్టాను. ‘మాట ఇచ్చినప్పుడు చాలా సులభం అనిపించింది... ప్రయత్నం ప్రారంభించగానే ఎంత కష్టమో అర్థమైపోయింది...చేయగలనన్న నమ్మకం నాకు మెల్లగా తగ్గిపోతోంది.’

‘మరో రోజో... రెండురోజులో..! నేనెంతో ఇష్టపడే నాన్న- నన్ను... వూహు... ఈ లోకమే వదిలి వెళ్ళిపోతారు.’

డాక్టర్లు ఆ విషయం తేల్చి చెప్పేశారు.

నాన్న నాకు జీవితంలో అన్నీ సమకూర్చి ఇచ్చారు. కానీ, ఏనాడూ ఏదీ అడగలేదు. చనిపోతానని తెలిశాక ఒక్క కోరిక... ఒకే ఒక్క కోరిక కోరారు.

‘‘ఏరా నవీన్‌, నేను చనిపోతే నా శవాన్ని, మీ అమ్మ సమాధి పక్కనే ఖననం చేయగలవా?’’

అది ఆయన కోరినప్పుడు చాలా చిన్న కోరికలా అనిపించింది. అందుకే దానికి పెద్ద ప్రాధాన్యం ఇవ్వకుండా ‘‘అలా అనకు నాన్నా... మీకేం కాదు’’ అంటూ తనకు బతుకు మీద భరోసా ఇచ్చే ప్రయత్నం చేశాను.

‘‘నాకు ఇప్పుడేమవుతుందో, రేపేమవుతుందోనన్న భయం లేదురా... ఎప్పుడు, ఎలా జరిగినా చివరికి అక్కడికి చేరుకోవాలనే కోరిక మాత్రమే మిగిలింది. నేను వెళ్ళిపోయాక నాకేం కావాలో నిన్నడుగుతున్నాను... నాకు కావలసింది చేయగలవా?’’

‘‘తప్పకుండా చేస్తాను నాన్నా.’’

మూడురోజుల క్రితం నాన్నకు మాటిచ్చాను.

మర్నాటి నుంచీ ఆయన నన్ను మరింత పరిశీలనగా చూడటం మొదలుపెట్టారు. రెండోరోజు నా ముఖంలో నిరాశ కదలాడటం ఆయన గమనించినట్టున్నారు. అందుకే అడిగేశారు ‘‘నేను అడిగింది చేయగలవా?’’

‘‘ఆ ప్రయత్నంలోనే ఉన్నాను నాన్నా.’’

ఆయనకు విషయం కొంతవరకూ అర్థమైనట్టుంది. మౌనంగా ఉండిపోయారు. కానీ, నాకేసి ఆర్తిగా చూడటం మానలేదు.

ఒకవైపు ప్రాణాలు పోబోతున్నాయని తెలుస్తూనే ఉంది. మనిషి అప్పుడప్పుడు అపస్మారకంలోకి వెళ్ళి పిచ్చిపిచ్చిగా మాట్లాడుతూనే ఉన్నారు. కానీ, కాసింత తెలివి వచ్చినా, నాకేసి అలా ప్రశ్నకు జవాబు కోసమే ఎదురుచూస్తున్నారు.

ఐసీయూలో నుంచి నెమ్మదిగా బయటకు నడిచాను. కారిడార్‌లో నా కోసమే ఎదురుచూస్తున్న ప్రమద్వర నా ముఖం చూసి అడిగింది ‘‘ఏంటీ, ఆయన అడిగినదాని గురించే ఆలోచిస్తూ బాధపడుతున్నారా?’’

అవూనూ కాదూల మధ్య తలాడించాను.

ప్రతి సమస్యకూ ఓ పరిష్కారం ఉంటుందన్నట్టు ఆమె అంది... ‘‘చేస్తానన్నారు కదా... చేస్తాననే చెప్పండి. అదే భ్రమలో ఆయనను పోనివ్వండి. పోయాక ఏం జరింగిందన్నది ఆయనకు తెలియదు కదా! మనం ఆ దహన సంస్కారాలేవో ఇక్కడే చేద్దాం.’’

నేను మా ఆవిడకేసి నిరాభావంగా చూశాను. మనుషుల్ని మోసం చేయడం అలవాటైపోయింది. చివరికి శవాలను కూడా మోసం చేయడం!?

నేనేం మాట్లాడకపోయేసరికి తను కాస్త ఈసడింపుగా తల పక్కకు తిప్పుకుని తన పిల్లల దగ్గరకెళ్ళి అక్కడే ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుండిపోయింది.

నిన్నటి నుంచీ చేసిన నా ప్రయత్నాలను గుర్తుచేసుకుంటూ అలా నిలబడిపోయాను.

విన్నప్పుడు చాలా చిన్న విషయంలా అనిపించింది... శవాన్ని ఓ పల్లెకు చేర్చి ఆయన కోరుకున్న చోట పూడ్చిపెట్టడం!

అది నాన్న మాస్టారుగా ఉద్యోగం చేసిన వూరు. నేను పుట్టి పెరిగిందీ ఆ పల్లెలోనే! ఆరేళ్ళక్రితం వరకూ నాన్న, అమ్మతో కలసి ఆ వూళ్ళొనే ఉండేవారు. అమ్మ చనిపోయాక తనను ఒంటరిగా ఉంచడం ఇష్టంలేక హైదరాబాద్‌ తీసుకొచ్చేశాను.

ఆ వూరు సిటీకి ఆరువందల కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. అంబులెన్స్‌లో ఆ వూరికి శవాన్ని తీసుకెళ్ళడం పెద్ద కష్టం కాదు. కానీ, శవాన్ని తిన్నగా స్మశానానికి తీసుకెళ్ళలేం. అలా చేయకూడదని శాస్త్రం చెబుతోంది. ఏదో ఇంట్లో దించి అక్కడినుండి వూరేగింపుగా శ్మశానానికి తీసుకెళ్ళాలి.

ఒకప్పుడు ఆ వూళ్ళొ మాకు బంధుమిత్రులు ఎక్కువగానే ఉండేవారు. కానీ నేను హైదరాబాద్‌ వచ్చేశాక వాళ్ళతో రిలేషన్స్‌ మెయిన్‌టైన్‌ చేయలేకపోయాను. అందులోనూ దూరపు వరసైనా... పెదనాన్న, పిన్ని అంటూ వరుసలు కలిపి ఆప్యాయంగా మాట్లాడుకున్న ఆ తరంవాళ్ళు వెళ్లిపోయారు. ఇప్పుడు పొరుగింటితో కూడా సంబంధం అవసరంలేదనుకుని టీవీ, మొబైల్‌ ఫోన్‌లతో గడిపే మనుషులు ఎక్కువైపోయారు. ఇలాంటి పరిస్థితిలో శవాన్ని తమ ఇంటినుండి సాగనంపేవాళ్ళెవరు!?

ఆ వూళ్ళొ నాకున్న బంధుమిత్రులను గుర్తుచేసుకున్నాను. వాళ్ళలో నాకు మొదటగా గుర్తొచ్చింది... మా బాబాయి కొడుకు వీరమోహన్‌.

ఈమధ్య కాలంలో వాడికి కనీసం ఫోన్‌ కూడా చేయలేదు. రెండేళ్ళక్రితం వాళ్ళ అమ్మాయి పెళ్ళికి పిలవడానికి వచ్చాడు. బాగా బిజీగా ఉండటంతో పెళ్ళికి వెళ్ళలేకపోయాను. బిజీ... మనుషులతో అనుబంధాలను కాపాడుకోవడంకన్నా ఇతరత్రా బిజీలు మనిషికి ఎక్కువైపోయాయి. నేనూ అందుకు అతీతుణ్ణి కాను.

అందుకే వాడికి ఫోన్‌ చేయాలంటే కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపించింది. కానీ తప్పదు కాబట్టి చేశాను. ‘‘నాన్న ఒకే ఒక ఆఖరి కోరిక చెప్పి తన మరణానంతరం అక్కడికి తీసుకొస్తానన్నాను. మీ ఇంటి నుంచి నాన్నను సాగనంపుదాం’’ అని అడిగాను.

‘‘ఒక అరగంట ఆగి ఫోన్‌ చెయ్యి’’ అన్నాడు వాడు.

అరగంటాగి ఫోన్‌ చేశాక, అప్పటికే కుటుంబసభ్యులతో మాట్లాడాడేమో, విషయం వివరించాడు. ‘‘సారీ అన్నయ్యా, ఈ వారంలోనే మా పెద్దమ్మాయీ, అల్లుడూ ఆస్ట్రేలియా నుంచి వస్తున్నారు. వాళ్ళు ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు ఈ కార్యక్రమం అంటే బాగా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది అంటున్నారు. అందులోనూ అమ్మాయికి సంవత్సరం బాబు... ఏమనుకోకు’’ అన్నాడు.

జీవితంలో ఏ విషయంలోనూ తిరస్కారం భరించలేనిస్థితి నాదని నా ఉద్దేశం. నన్ను నేను కంట్రోల్‌ చేసుకుంటూ దీర్ఘంగా విశ్వసించాను.

తిరస్కారం తాలూకు అవమానాన్ని మించిన భయం మొదటిసారి కలిగింది. నేను సులభంగా చేయగలననుకున్నది చేయడం చాలా కష్టమా? ఆ వూళ్ళొ వాడొక్కడే కాదు...నేను పుట్టి పెరిగిన వూళ్ళొ నాన్నను తమ ఇంటినుంచి స్మశానానికి సాగనంపడానికి నాకంటూ ఎవరూ లేరా? ఆలోచించసాగాను... ఇలా ఆలోచించవలసిన అవసరం చాలామందికి రాదేమో! ఒక్కసారి ఆలోచిస్తే, అంచనా వేస్తే మనకంటూ ఎవరైనా మిగిలి ఉన్నారో లేదో అర్థమవుతుంది.

అలా ఆలోచిస్తుంటే నాకు నా ఫ్రెండ్‌ రఘు గుర్తుకొచ్చాడు.

మా నాన్నను వాడి ఇంటినుంచి స్మశానానికి సాగనంపడానికి వాడు ఒప్పుకుంటాడనే అనుకున్నాను.

వాడికి ఫోన్‌ చేసి విషయం చెప్పాను.

వాడు ‘సారీ’ అంటూ, అలా అనడానికి గల కారణాలు వివరించాడు- ‘‘ఒక ఇంటినుంచి శవాన్ని తరలిస్తే ఆ ఇంటికి అంటిన మైల శుద్ధి చేయాలి. పంతులుగారి చేత శాంతిపూజలు చేయించాలి. అంతేకాదు, శవాన్ని తరలించేటప్పుడు వెలిగించిన దీపం పెద్దకర్మ వరకూ వెలుగుతుండాలి. పెద్దకర్మ కూడా ఆ ఇంటిలోనే చేయాలి. ఇదంతా చాలా కష్టం నవీన్‌.’’

సాటిజీవిని ఇష్టంగానైనా, కష్టంగానైనా భరించగలిగే మనిషి, పార్థివదేహాన్ని ఏవిధంగానూ భరించలేడన్న నిజం నాకర్థమయింది.

చాలా బాధగా అనిపించింది. బాధకన్నా కర్తవ్యం నన్ను భయపెట్టసాగింది.

ఎలా..? ఎలా..?

ఆయన బేలచూపులే నాకు గుర్తుకొస్తున్నాయి.

ఎంతో గొప్ప స్థితిలో ఉన్నాననుకున్న నేను, నాన్న కోరిన ఆఖరి చిన్న కోరికను తీర్చలేకపోవడమా?... బాధగా ఉంది...భయమేస్తోంది... నామీద నాకే జాలి కలుగుతోంది.

అలా ఆలోచిస్తుంటే రామ్మోహన్‌ గుర్తుకొచ్చాడు. తను నాకు క్లాస్‌మేటేగానీ ఎప్పుడూ అంత క్లోజ్‌గా ఉండలేదు. కాకపోతే తను సేవా కార్యక్రమాలలో చురుగ్గా ఉంటాడని తెలుసు.

రామ్మోహన్‌కి ఫోన్‌ చేశాను. ఒక విధంగా అతడిని బ్రతిమలాడుకుంటున్నట్టుగా మాట్లాడాను. ‘‘ఇది నాన్నగారి ఒకే ఒక కోరిక రామ్మోహన్‌! చాలా చిన్న కోరికే అనుకున్నాను. కానీ, అది చాలా పెద్ద కోరిక అనీ, నా శక్తికి మించినదనీ ఇప్పుడిప్పుడే తెలుస్తోంది. మర్చిపోయిన పుట్టిన వూరి మట్టిలో కలవడం ఎంత కష్టమో అర్థమవుతోంది. ఇందులో నాన్న తప్పేంలేదు. నేనే బలవంతంగా ఆ వూరితో ఆయనకు సంబంధాలు తెంచేశాను. ఇల్లు అమ్మొద్దన్నా, ‘మనం ఆ వూరు వెళ్తామా ఏంటి?’ అంటూ అవసరంలేకున్నా ఇంటిని అమ్మేశాను. కొత్త రిలేషన్స్‌ మధ్య పాత బంధుమిత్రులను పట్టించుకోవటం మానేశాను. ఇప్పుడు ఆ పల్లె జ్ఞాపకాలే తప్ప ఏవిధమైన బంధం లేకపోయింది. చివరికి నాన్నను సంప్రదాయబద్ధంగా సాగనంపడానికి కూడా అవకాశం లేకుండా పోయింది.’’

నా మాటకు వాడు కదిలిపోయినట్టున్నాడు. ‘‘సరే, ఓ పని చేస్తాను. వూరి ప్రెసిడెంట్‌ని అడిగి కాసేపు శవాన్ని పంచాయితీ ఆఫీసులో ఉంచుదాం. అక్కడినుంచి లాంఛనాలతో... అదే పాడె కట్టి వూరేగింపుగా శ్మశానానికి తీసుకెళ్దాం.’’

అంతకుమించి మరోమార్గం లేదు. ప్రముఖ నాయకులను పార్టీ కార్యాలయంలో కాసేపు ఉంచినట్టు... అలా ఆయనను సాగనంపాలి.

తను కోరుకున్న చోటుకు చేరబోతున్నానని ఎలా తెలిసిందో... అరగంట తర్వాత డాక్టర్‌ మా దగ్గరకు వచ్చి డెత్‌ కన్‌ఫర్మ్‌ చేశాడు.

అంబులెన్స్‌ పల్లెను సమీపిస్తోంది.
వెనుకే కారులో నా కుటుంబంతో నేను ఫాలో అవుతున్నాను.

హైదరాబాద్‌లో ఉన్న నా సర్కిల్‌ నుంచి ఫోన్స్‌ వస్తూనే ఉన్నాయి.

‘‘ఇప్పుడే విషయం తెలిసింది... ఎలా జరిగింది? సారీ, అంత దూరం రాలేకపోతున్నాను. ఇక్కడికి రాగానే ఇంటికొచ్చి కలుస్తాను.’’

కమ్యూనికేషన్‌ పెరిగిన ఈ కాలంలో ఈ తరహా ఓదార్పుకు మించి ఎక్కువ ఆశించడం అత్యాశే!

అంబులెన్స్‌ పంచాయితీ ఆఫీసు సమీపించింది. అప్పటికే అక్కడ నేను ఎప్పుడూ పట్టించుకోని బంధుమిత్రులు పదిమంది వరకూ ఉన్నారు.

వాళ్ళలో ఒకరిద్దరు అంబులెన్స్‌ దగ్గరకొచ్చి ఫ్రీజర్‌ని కిందికి దించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.

అప్పుడు...అప్పుడు ముందుకొచ్చాడు...రమేష్‌!

‘‘ఆగండి...’’

అందరం అతడికేసి చూశాం.

‘‘మాస్టార్ని ఇక్కడ దించొద్దు.’’

‘‘ఎ... ఎందుకని?’’ నా గొంతు వణికింది.

‘‘ఏ పార్థివ దేహమైనా ఇంటినుంచి లాంఛనాలతో శ్మశానం చేరుకోవాలి. కేవలం అనాధశవాలు మాత్రమే మార్చురీ నుంచో, పంచాయితీ ఆఫీసుల నుంచో శ్మశానానికి చేరుకుంటాయి.’’

నాలో... భయం, బాధ, దుఃఖం, కోపం కలగలిసిన నిస్సహాయత. ‘మా నాన్న దగ్గర చదువుకున్న వీడు... చివరికి ఆయనను అనాధశవంలా కూడా సాగనంపకుండా అడ్డుపడుతున్నాడా?’

నేనేదో అనబోయేంతలో రామ్మోహన్‌ వాడిని అడిగాడు ‘‘అయితే ఇప్పుడేమంటావ్‌?’’

‘‘ఆయన నాకు చదువు చెప్పారు. ‘తల్లీ తండ్రీ గురువూ దైవం’ అన్నారు. తల్లిదండ్రుల పట్ల ఎంత బాధ్యత ఉంటుందో, గురువు పట్ల కూడా అంత బాధ్యత చూపించడం ధర్మం. అందుకే ఆయన పార్థివ దేహాన్ని మా ఇంటికి తీసుకెళ్ళాలనుకుంటున్నాను.’’

అక్కడున్న వాళ్ళందరూ వాడికేసి నమ్మలేనట్టు చూశారు.

నాకు మాత్రం అదో అద్భుతంలాగే అనిపించింది. అంతకుమించి ‘మనిషి మరణించలేదు’ అనుకున్నాను. ఎందుకంటే, ఏ రక్త సంబంధమూ లేకుండా శవాన్ని తన ఇంటినుంచి సాగనంపే మానవత్వం ఎందరికుంటుంది.

శవం రమేష్‌ ఇంటికి చేరుకుంది.

అప్పటివరకూ పట్టుమని పదిమంది లేరు. కానీ, శవం శ్మశానానికి బయలుదేరగానే వూరు వూరంతా వెనుక నడిచొచ్చింది.

నా స్థితీ, హోదాల కారణంగా వారెవరూ రాలేదు.

అది మా నాన్న చేసుకున్న పుణ్యం! ఎందుకంటే ఆయన "టీచర్" కాబట్టి. ఆ ఊరిలో వేలమందికి ఆయన జ్ఞానభిక్ష పెట్టారు కాబట్టి.

మనిషి బతికుండగా ఇష్టమైన ప్రదేశాలు చూడాలని యాత్రలు చేస్తాడు. కానీ, మరణం సమీపించాక తనకిష్టమైన చోటే తనువు ఆగిపోవాలని ఆశిస్తాడు. అయితే చాలా కొద్దిమందికే ఆ కోరిక తీరుతుంది, తనకత్యంత ఇష్టమైనచోట శాశ్వత విశ్రాంతి తీసుకునే అవకాశం లభిస్తుంది.

మా నాన్న ఆ విధంగా అదృష్టవంతుడు!

కర్మకాండలన్నీ పూర్తిచేసుకుని హైదరాబాద్‌ తిరిగొచ్చాం.

ఆ రాత్రి ప్రమద్వర నా భుజంమీద తల వాల్చి, గుండెల మీద చెయ్యేసింది. ఆ చేతి స్పర్శలో మునుపెన్నడూ లేనంత ఆప్యాయత కనిపించింది.

‘‘ఏమండీ...’’

‘‘వూ...’’

‘‘నేను చనిపోతే మీరు నన్ను వదిలి వెళ్ళిపోరుగా! అత్తయ్యగారి పక్కన మామయ్య ఉన్నట్టు మీరూ నా పక్కనే ఉంటారుగా...’’

ఒక సంఘటన ఎందరికో ఉత్తేజాన్నిస్తుంది. ‘నాన్న శవాన్ని అమ్మ దగ్గరకు చేర్చనవసరంలేదన్న’ ఆమె, మరణించాక కూడా నాతో కలసి గడపాలనుకుంటోంది.

నేను తనచుట్టూ చేతులేసి ‘‘అలాగే’’ అన్నాను.

* * *

ఆ రాత్రి నాకో కల వచ్చింది...

అమ్మ నిద్ర లేచింది. పక్కనే పడుకుని ఉన్న నాన్నను నిద్ర లేపుతోంది. ‘‘ఏమండీ... ఏమండీ...’’

నాన్నకు మెలకువ వచ్చింది. ‘‘సారీ జానకీ, శాశ్వత నిద్ర కదా...త్వరగా మెలకువ రాలేదు.’’

‘‘ఫరవాలేదులెండి... ఏదో పక్కనే ఉన్నారు కనుక మిమ్మల్ని పిలవగలిగాను... అదే ఎక్కడో దూరంగా ఉంటే ఏం చేసేదాన్ని. ఏదో మన పుణ్యం కొద్దీ ఇద్దరం ఒక్కచోటే ఉండే అదృష్టం దక్కింది.’’

‘‘మనిద్దరం కలిసే ఇకపై మన పిల్లల్ని దీవించొచ్చు’’ నాన్న ఆనందంగా అన్నాడు.

వాళ్ళిద్దరూ పక్కపక్కనే కూర్చుని మాట్లాడుకోసాగారు.

నాకు మెలకువ వచ్చింది. మనసంతా ఏదో తెలియని ఆనందం.

అరవై ఏళ్ళు కలసి జీవించి ఆరేళ్ళుగా దూరమైన ఆ తనువులు... ఒకేచోట మట్టిలో కలసిపోవడం... బిడ్డలు తలచుకుంటే సాధ్యమేనేమో!

హృదయాన్ని కదిలించే...అవార్డు పొందిన రచన...

" మానవ సేవే మాధవ సేవ "               
✍....

TSWREIS LATEST UPDATES

TSWREIS E- TOOL




TS PRC2015

NOTIFICATIONS

WWW.TSWRTUGANESH.IN

Top